Сузана Јовановиќ за прв пат јавно проговори, низ солзи, за најтешките моменти во нејзиниот живот – последните денови на нејзиниот сопруг Саша Поповиќ, кој почина на 1 март во Париз. Во емотивно интервју за „Скандал“, по пет месеци молчење, таа раскажа сè: од моментот кога е откриена болеста, преку борбата за живот, до збогувањето.

Сè започнало, вели таа, кога Саша си ја скршил ногата:

– Падна во Опатија, скрши коска. Тешко се справуваше со тоа бидејќи не можеше да функционира со полн капацитет, како што беше навикнат. Потоа лекарите забележаа на скенирањето дека коската заздравува бавно, па направија скенирање. Тогаш открија нешто на неговиот желудник…

Сузана била со него цело време:

– Не го оставив. Кога рекоа дека не можам да влезам во собата додека не се разговара со пациентот, знаев дека не е добро. Кога му кажаа, тој рече: „Луѓе, какво прашање, немам никакви тајни од Сузана.“

Дијагнозата беше тешка – рак на желудник, ендокрин тип. Иако немал пороци, ниту алкохол, ниту цигари, лекарите го наведоа стресот како можна причина.

– Беше полн со енергија. Немаше класични симптоми – немаше губење на тежина, немаше мачнина, само повремено гадење и кашлање. Дознавме сè за тоа еден ден пред финалето, на 6 јуни.

Тие почнале со лекување во Белград, но кога состојбата се влошила, Сузана решила да го однесе Саша во Париз – во една од најдобрите онколошки болници.

– Во болницата спиев до неговиот кревет. Ноќе му помагав да стане, да се пресоблече… Умирав со него. Отидовме во Париз со надеж, но резултатите покажаа дека неговата состојба се влошува – метастазите се прошириле на црниот дроб.

Најтешкиот момент беше кога лекарите ѝ рекле дека мора да му каже дека повеќе нема надеж:

– Не знаев како да му кажам. Сандра почна: „Сале, морам да ти кажам нешто, не е добро.“ Јас додадов: „Љубов, твојот црн дроб не е добар“, а тој ме погледна и рече: „Знам сè. Знам дека е готово.“

Ги поминавме последните денови заедно во собата. Нивниот син Даниел и ќерката Александра дошле да се збогуваат.

– Даниел и јас бевме со него, дење и ноќе. Го гледавме како полека тоне. Третиот ден, Даниел ми рече: „Мамо, Сале повеќе не дише.“ Скокнав, му го почувствував пулсот… Го немаше. Тоа беше најстрашниот момент.

Последни зборови

Сузана се сети и на последните зборови на Саша:

– Ми рече да бидам силна, да се борам за децата, да правам сè како што треба. Имаше целосна доверба во мене. И ми го даде тоа како завет – да продолжам.